Pierwsza stolica Brazylii
Salvador zostało założone w 1549 roku i było pierwszą stolicą Brazylii aż do 1763 roku, kiedy siedzibę kolonialnego rządu przeniesiono do Rio de Janeiro. Przez ponad dwa stulecia miasto pełniło rolę głównego portu południowego Atlantyku, punktu, do którego trafiały miliony zniewolonych Afrykanów, na zawsze kształtując kulturę, religijność, kuchnię i muzykę kraju. Dziś Salvador uznawane jest za serce kultury afro-brazylijskiej — miasto, w którym dziedzictwo afrykańskiej diaspory obecne jest na każdym rogu ulicy, w każdym uderzeniu bębna i na każdym talerzu sprzedawanym na ulicy.
Pelourinho — historyczne centrum wpisane na listę UNESCO
Pelourinho, historyczne centrum Salvadoru, zostało wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO w 1985 roku. Brukowane uliczki otaczają kolonialne kamienice pomalowane na żywe odcienie błękitu, żółci, zieleni i różu, dziś mieszczące pracownie artystyczne, bary i domy kultury. Kościół São Francisco zachwyca wnętrzem pokrytym niemal w całości złoceniami — to jeden z najbogatszych przykładów brazylijskiego baroku. To właśnie w Pelourinho grupa perkusyjna Olodum nagrała w 1996 roku teledysk do piosenki Michaela Jacksona "They Don't Care About Us", co na zawsze umieściło bahijskie bębny na muzycznej mapie świata.
Winda Lacerda i targ Mercado Modelo
Otwarta w 1873 roku i przebudowana w stylu art déco w latach 30. XX wieku winda Elevador Lacerda łączy Miasto Górne z Miastem Dolnym w kilka sekund, pokonując różnicę poziomów wynoszącą 72 metry. Z górnego tarasu widokowego rozciąga się panorama całej Zatoki Wszystkich Świętych. Tuż pod windą działa Mercado Modelo, dawny budynek celny zamieniony w centrum rzemiosła, gdzie można natknąć się na pokazy capoeiry, instrumenty muzyczne i regionalne produkty.
Capoeira i candomblé
Na placach historycznego centrum regularnie tworzą się koła capoeiry — afro-brazylijskiej sztuki walki łączącej walkę, taniec i muzykę przy dźwiękach berimbau. Oglądanie jest bezpłatne, choć zwyczajowo wypada zostawić drobną datę do kapelusza po pokazie. Candomblé, religia o afrykańskich korzeniach przywieziona przez zniewolonych Joruba, Fon i Bantu, ma w Salvadorze swoje najbardziej tradycyjne miejsca kultu, zwane terreiros. Są to żywe miejsca praktyk religijnych, które należy odwiedzać z szacunkiem, najlepiej z lokalnym przewodnikiem lub po zaproszeniu.
Kuchnia bahijska
Na rogach ulic i wzdłuż plaż baianas de acarajé, ubrane na biało, od pokoleń smażą placuszki z fasoli czarnookiej w intensywnie czerwonym oleju dendê, nadziewane pastą vatapá, suszonymi krewetkami i caruru. To jedno z najczęściej fotografowanych brazylijskich street foodów, a zarazem tradycyjna ofiara dla orixá Iansã. Innym obowiązkowym daniem jest moqueca baiana — ryba lub owoce morza duszone powoli w mleku kokosowym, oleju dendê, papryce i kolendrze, podawane bulgoczące w glinianym garnku.
Karnawał i muzyka na ulicach
Karnawał w Salvadorze uznawany jest za największy karnawał uliczny na świecie pod względem liczby uczestników — przez trasy Barra-Ondina, Campo Grande-Centro i Pelourinho przejeżdżają ogromne ciężarówki nagłaśniające zwane trios elétricos. Na czele pochodów kroczą zespoły takie jak Ilê Aiyê, Timbalada i wspomniany już Olodum, a w tygodniach poprzedzających święto często można obejrzeć otwarte próby, zwłaszcza we wtorkowe wieczory, kiedy Olodum występuje na placu Largo do Pelourinho. Poza sezonem karnawałowym żywa muzyka wylewa się z barów dzielnicy Rio Vermelho, bohemistycznej okolicy ulubionej przez mieszkańców.
Plaże i informacje praktyczne
W granicach miasta najpopularniejsza jest plaża Porto da Barra, chętnie odwiedzana o zachodzie słońca przy forcie Santa Maria. Około 65 kilometrów na północ leży Praia do Forte, wioska rybacka, w której działa Projeto Tamar zajmujący się ochroną żółwi morskich. Na spokojne zwiedzenie historycznego centrum i plaż warto zaplanować co najmniej trzy dni. Po zmroku bezpieczniej jest przemieszczać się przez aplikację przewozową niż spacerować po mało uczęszczanych ulicach. W styczniu odbywa się Lavagem do Bonfim — obmycie schodów kościoła, które gromadzi tłumy podczas jednej z największych ludowych uroczystości miasta, łączącej katolicką pobożność z afro-bahijską tradycją w jednej procesji.